Akkoord, hij is echt raar.

Martijntje noemde 't zelfs "morbide".
Zelf vond ik het eigenlijk best briljant...

klanken over eenzaamheid

naast mij ligt een dode koe
ze voelt nog 'n beetje warm
haar neus en lippen at ik op
(en haar uier)
nu lig ik daar dus
verstrengeld in haar poten
mijn engel, mijn grote engel
haar bloed mijn bloed wijn uit de fles
geliefd en gelaafd en geloofd

en ik roep in de oren
van al die 't wil horen:
ik ben verliefd, verliefd,
verliefd, verliefd, verliefd
op het lijk van een koe.

Hm. De 4e regel moet eigenlijk met enige inspring, maar blogger werkt niet mee en ik ben even te lui om mijn htmlgids erbij te halen. ("Waarvoor koop je zo'n boek dan?" -- "Puur en alleen om het nutteloze, mam.")